Smak chleba, tego prawdziwego, to coś, co na zawsze wryło się w moją pamięć. Jako dziecko biegałam z przyjaciółmi o 5 rano do sióstr zakonnych, które wypiekały chleb w przykościelnej piekarni. Cóż to był za smak. Nie do odtworzenia. Jedliśmy go jeszcze ciepłego rwąc bochenek na kawałki i wgryzając się pospiesznie w chrupiącą skórkę. Doskonale pamiętam też chleb, który jadłam będąc u babci na wsi. Ciężki, wilgotny o lekko kwaśnym zapachu. O jego smaku .